Organizacja drużyny w 1939 r.

Drużyna (Die Gruppe)

Charakterystyka

Drużyna jest najmniejszą jednostką organizacyjną piechoty. Jako zespół drużyna musi być przeniknięta jednym duchem i związana koleżeństwem. Wartość bojowa każdego strzelca przenosi się na wartość całej drużyny. Drużyna walczy w zasadzie w całości w ramach plutonu, działać może również w odosobnieniu. Niekiedy do szczególnych zadań mogą być z niej wydzielone: ręczny karabin maszynowy z obsługą, grupki strzelców, lub poszczególni strzelcy.

Skład drużyny

Na przestrzeni lat wojny organizacja drużyny piechoty Wehrmachtu była zmienna. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku w Polsce drużyna piechoty składała się z 13 osób:

    dowódcy – podoficera (Unteroffizier)
    zastępcy dowódcy – (Gefreiter/Obergefreiter)
    obsługi karabinu maszynowego -celowniczy-starszy strzelec – (Schutze/Gefreiter)
    3-ch amunicyjnych (Schutze)
    7 strzelców (Schutze)

Stan liczebny drużyny może ulec zmniejszeniu, jednakże drużyna o zmniejszonym stanie liczebnym musi mieć zawsze pełną obsługę karabinu maszynowego.

Dowódca drużyny (GRUPPENFUHRER)

Drużynowy w stopniu Unteroffiziera (Plutonowy) lub Gefreitra (Kapral) jest zawsze przykładem dla podwładnych. Od jego charakteru i energii zależy wynik każdego działania. Drużynowy jest często jedynym dowódcą, który ma jeszcze bezpośredni wpływ na każdego żołnierza walczącego. Dowódca drużyny musi umieć pociagnąć strzelców zdecydowaniem i śmiałością, a w ciężkim położeniu wesprzeć ich i zagrzać do walki stanowczym wystąpieniem. Jego obowiązkiem jest tak postępować, nie stracić zaufania strzelców. Otrzymane zadanie musi wykonać bezwzględnie. Przy każdym działaniu dowódca drużyny na podstawie otrzymanego zadania wydaje krótkie i najprostsze rozkazy i komendy.

Dowódca w polu musi zapewnic sobie:

    obserwację własnej drużyny,
    obserwację nieprzyjaciela i pola walki,
    łączność z dowódcą plutonu, oraz
    ubezpieczenie w warunkach możliwości zaskoczenia drużyny przez przeciwnika (działanie w odosobnieniu, lub na skrzydle).

W każdym wypadku dowódca musi kontrolowac drużynę. Nadzoruje działanie karabinu maszynowego który jest główną bronią drużyny (Wskazuje główne cele).
Wskazuje strzelcom cele, wyznacza i kontroluje kolejne skoki drużyny.

Dowódca musi zwracac uwagę na:

    kierunek marszu, ataku
    wykorzystanie terenu przez strzelców,
    kierowanie ogniem,
    ocenę odległości,
    utrzymanie porządku i karności.

Poza walką dowódca jest wychowawcą swych żołnierzy. Dba o higienę strzelców, utrzymanie sprzętu i ich wyposażenia w jak największej czystości i porządku. Dowódca drużyny dowodzi drużyną głosem, sygnałami i znakami. Osobiste zachowanie się drużynowego jest również formą rozkazu i przykładem dla drużyny. Dowódca drużyny jest odpowiedzialny za wszystkie czynności w drużynie, bez względu na to, komu je powierza.

Zastępca dowódcy (GEFREITER)

Zastępca drużynowego jest jego pomocnikiem. W czuwa on nad wykonaniem rozkazów dowódcy drużyny, zwłaszcza gdy z racji odległości Unteroffizier wydaje rozkazy gestami. Gefreiter czuwa nad stanem amunicji. Jako, że zazwyczaj posuwa się on w ogonie drużyny, pilnuje by nikt nie został w tyle. Gefreiter czuwa nad poprawnością wykonywanych przez drużynę skoków i baczy na ochronę skrzydeł drużyny. Zawsze musi być gotów do objęcia dowództwa, gdy właściwego dowódcy zabraknie. W walce może być wyznaczony do dopilnowania działania tej części drużyny, na którą bezpośredni wpływ dowódcy jest utrudniony wskutek oddalenia. Może również otrzymać czasowe dowództwo nad wydzieloną częścią drużyny.

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide