Padnij! Powstań!

 

Padanie i powstawanie

 

KOMENDA „HINLEGEN! (padnij)

Żołnierz idąc, biegnąc, klęka na prawe kolano. W tym czasie trzyma karabin za zamek w prawej ręce, utrzymując równowagę. Następnie przekłada do lewej chwytając za łoże (poniżej bączka). Następnie pochyla się tułowiem do przodu i kładzie się płasko na ziemi, (wykonuje to na lewym kolanie oraz prawej ręce). Leżąc podpiera się na lewym łokciu. Wszystkie ruchy wykonuje płynnie. (Pamiętając: prawe kolano, lewe kolano, prawa ręka, lewa ręka) Łoże karabinu (część drewniana pomiędzy jednym uchwytem a drugim pasa nośnego) spoczywa na przedramieniu. (Żołnierz już trzyma broń w prawej ręce). Lufa oraz rygiel(zamek) nie może dotknąć ziemi, broń nie może być skręcona. Trzymać zamkiem do góry.

 

 

 

KOMENDA „AUF!” (powstań)

Żołnierz leży, opiera się na lewym łokciu, przekłada karabin z prawej do lewej ręki. Następnie podpiera się prawą ręką jednocześnie gwałtownie podciąga lewą nogę tak, aby kolano dotykało brzucha. Gwałtownie powstaje z ziemi. Odpycha się od ziemi prawą ręką, robiąc w tym czasie krok lewą nogą w przód. W tym samym czasie przekłada karabin do prawej dłoni i przyjmuje pozycję wyjściową.
Wylot lufy nigdy nie dotyka ziemi. Karabin należy chronić przed uderzeniem i zanieczyszczeniem. Padanie stosuje się zarówno w miejscu, jak w marszu. Jeżeli broń jest na ramieniu, lub na pasie, strzelec zdejmuje ją przed padnięciem bez osobnego rozkazu. Karabinu przewieszonego przez plecy przy padaniu nie zdejmuje się.

 

 

KOMENDA „VOLLE DECKUNG!” (Kryj się)

Strzelec szybko wyszukuje w pobliżu miejsce do dobrego ukrycia się, gdzie pada, pozostając nieruchomo. Miejsce powinno dawać jak najlepszą osłonę i zamaskowanie. Zagłębienie terenu, korzeń drzewa, głaz, zaułek, rów.
Rozkaz ten może być uzupełniony wskazaniem miejsca ukrycia się.

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide